امیدوارم حمیدرضا جان تو توی زندگیت اینجوری نباشی                      

                                                          یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو

تو اگر کوچ کنی بغض من می شکند

                                                        صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

ندارم ولی باید به کمک دوستان و از جمله مریم خانم به این مهم برسم

_{خلاقيت توانايي تركيب، تجميع و تلفيق ايده ها و پديده هايي از پيش}

_{شناخته شده بصورت منحصر به فرد و در يك كليت نو و ايجاد يك ارتباط غير}

 _{معمول بين آنها است.}

       نمیدونم چرا ما اینجوری هستیم ولی به راحتی و بدون برنامه عمرمونو داریم تلف می کنیم شما رو نمیدونم خودمو عرض می کنم -مثل همیشه و در همه موارد اولین چیزی که به ذهنمون می رسه توطئه بیگانگانه  اخه یاد گرفتیم گناهانمونو بندازیم تقصیر دیگران و اراده خودمون رو نادیده بگیریم آخه این طرز تفکر باعث شده که منفعل بشیم و آینده خودمون رو بندازیم به دریای پر تلاطم حوادث - شانس و اقبال در حالی که دنیا مثل برق و باد داره پیشرفت می کنه و ما با حرکت لاکپشتی داریم جلو میریم.

         ولی واقعا اگه بخواهیم فکرشو بکنیم اگه دیوونه بشیم حق داریم..... 

واسه پیشرفت حداقل دوربر خودم  باید از خودم شروع کنم  و منتظر نباشم دیگران واسه من برنامه ریزی کنم که عمرم تموم میشه

                                     خدایا کمک کن

نمی خوام که بمونی بسوزی به ساز دلم

 

سفرت به خیر اگه میری از اینجا تک وتنها به یه شهر دور

 

برو که رفتن بدون ما می رسه به یه دنیا نور به یه دنیا نور

 

نمی خوام بیای نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی

 

نمی خوام ازت نمی خوام مثل یه شمع بسوزی برام تو حروم بشی

 

برو تا تو بزرگی که می خوام فقط ارزوم بشی .....

 

حالا که حضورت کمرنگه منم می خوام سایه باشم 

 

می دونم با منی تا مرز گریه هنوزم تو مهربونی 

 

تن سرد غصه ها رو با نگاهت می پوشونی 

 

کاش بدونی که هنوزم تو هوای واژه هامی 

 

اخرش منو شکستی من فقط چشمامو بستم 

 

اگه خواستی که بمیرم یاد تو ازم جدا کن 

 

یاد تو ازم جدا کن........... 

زندگی گره ای نیست که در جستجوی گشودن ان باشیم زندگی واقعیتی است که باید تجربه اش کنیم

می توان در عین کور بودن خیلی از واقعیت ها رو دید

 

    ما همیشه صداهای بلند را می شنویم پررنگ ها را می بینیم و سخت ها را

       می خواهیم غافل از اینکه خوب ها اسان می ایند بی رنگ می مانند وبی صدا می روند